Artik kod yazmaya gerek kalmadi söylemlerime sürekli dolayli ya da dogrudan itirazlar geliyor. Yani bir yerlerde mutlaka lazim olacaktir, biz yazmaya hazir olalim minvalinde söylemler genelde.

Hayir, kod yazmaya gerek kalmadi! Nedenini aciklayayim.

Ben ilk kod yazmama deneyimlerime Opus ve Sonnet 4.5 ile basladim. Sonnet bu konuda cok basarili degildi ve ben cogu yeri elden tamamlamak zorunda kaliyordum. Daha sonra Opus 4.5 gectim ve durum da daha da kod yazmamaya dogru gitti. Opus 4.6 ile durum tamamen degisti ve ben neredeyse %95 lere geldim kod yazmama isinde. Akabinde Opus 4.7 hayal kirikligi yaratsa da %90 larin üzerinde kodun yazilma isini ona biraktim. Simdi Opus 4.8 ile calisiyorum ve bu oran %100. Ilk promptu 4-5 gün önce verdim ve o günden sonra 1 satir kod yazmadim ve bu böyle devam ediyor.

Cogu programci kendisini kod yazmak üzerinden tanimladigi icin, LLM’ler ile kod yazmama olayi onlara bir tehtid gibi geliyor ve icgüdüsel olarak karsi koyuyorlar. Lakin durum cok farkli bir yere geldi, söyle bir örnek üzerinden aciklayayim. Artik hic kimse bir derleyicinin ürettigi assembler koduna bakip, bu olmamis, ben daha iyi yaparim demiyor. Herkes artik gözü kapali derleyicilere güveniyor. Iste yeni cagin derleyicileri LLM’ler.

Kod yazmak yazilimcilik mesleginin zaten cok kücük bir bölümü idi. Ana mesele her daim müsteriyi anlamak ve onun istedigi ürünü ortaya koyabilmektir. Bunu kod yazarak degil, cok büyük oranda cerceveyi tayin ederek yapiyoruz. Bu belli olduktan sonra, oturup kodu yazmak artik marifet degil. Artik bu sikinti da ortadan kalktigina göre, artik tamamen müsteri ve onun gereksinimlerine odaklanabiliriz.