İki şey biz yazılımcılar için bitti:

1. Kod yazmak
2. Kod review yapmak

Birincisini deterministik olmayan ama yine de kod üretme konusunda deterministik olarak sınıflandırabileceğimiz yapay zeka araçları ile çözdük.

İkincisi için de deterministik olan araçlar oluşturmamız ve kullanmamız gerekiyor, çünkü yazılımcıların yapay zeka tarafından oluşturulan kodu ne okumaya zamanları var ne de herşeyi anlama kapasiteleri.

Bu araçları zaten yıllardır kullanıyorduk. Bazıları:

Semgrep, ÇodeQL, SonarQube, EŞLint, Checkstyle, Fındbugs, ArchUnit, Pact, E2E testing.

Kod yazma ve kod review yapma zorunluluklarımız bitti diye yazılımın teknik kısmından uzaklaşmamız doğru olmaz. Gidişata yön verebilmek için gerektiği zaman kodun içine girip, neler olduğunu anlayabilmemiz ve gerektiği şekilde yönlendirme yapabilmemiz gerekiyor.

Bu bağlamda yazılım mühendisliğinin teknik kısmı ortadan kalkmıyor; yalnızca şekil değiştiriyor.

Yeni görevimiz her satırı elle yazmak veya okumak değil; sistemden beklediğimiz davranışları açıkça tanımlamak, bunları deterministik araçlarla doğrulamak ve sonuçlarını doğru yorumlamak olacak.

Geleceğin iyi yazılımcısı en fazla kod yazan ya da okuyan kişi değil; doğru soruları sorabilen, bu soruları otomatik kontroller hâline getirebilen ve gerektiğinde sistemin derinliklerine inerek yön verebilen kişi olacak.

Kısacası kod üretiminden sistem mühendisliğine geçiyoruz.