Bilgi üretmek ile bilginin doğruluğunu sınamak aynı şey değildir. Bu yüzden buradaki epistemolojik ayrımı incelememiz gerekiyor.

Yapay zeka ne değildir?

Kesin bilgi kaynağı.

Bilgi söz konusu olduğunda yapay zeka nasıl kullanılmalıdır?

Bir sağlama ve sorgulama aracı olarak.

Yapay zekayı temel bilgi kaynağı olarak kabul ettiğinizde, gömleğinizin ilk düğmesini yanlış iliklemek gibi bir hata yapabilirsiniz.

İlk düğme yanlış iliklendiğinde, sonraki bütün düğmeleri kendi içinde tutarlı biçimde ilikleşeniz bile sonuç yanlış olacaktır.

Bilgi de böyledir.

Yanlış bir temel üzerine kurduğunuz düşünce sisteminin bütün çıkarımları mantıklı ve tutarlı görünebilir.

Hatta yapay zekaya yaptırdığınız sağlamalar bile doğru sonuçlar veriyor gibi görünebilir.

Ancak başlangıçtaki temel yanlışsa, üzerine inşa ettiğiniz bütün düşünce binası sallanır.

Tutarlılık, doğruluğun kanıtı değildir.

Yapay zekadan aldığınız cevapları değil, o cevapların dayandığı temelleri sorgulayın.

Küçük bir örnek vereyim.

Yeğenim ile müzik dersi sınavına çalışıyoruz. GPT’den notaların nerede olduğuna dair yardım istedik. Kaç sefer uğraşmasına rağmen değişik oktavlardaki notları porte üzerinde doğru yerlere yerleştiremedi. Ben dışardan referans bir nota düzeni bularak sağlamasını yapmak zorunda kaldım. Her defasında uyarmama rağmen, haklısın yanlış olmuş deyip, tekrar edip durdu. Ben eğer onun verdiği ilk sürümü doğru kabul etseydim, yeğenimin imtihandan aldığı notu siz düşünün. Sonunda GPT’yi kapatıp, klasik öğrenme yöntemleri ve kaynakları üzerinden devam ettik.