Eskiden kod yazarken en büyük bottleneck neydi?

Yazılımcı.

Şimdilerde yapay zekâ kod yazarken en büyük bottleneck ne?

Yine yazılımcı.

Çünkü bir yazılımcı onlarca ajanı aynı anda orkestre edemez. İki farklı feature üzerinde çalışan iki ajanı takip etmek bile ciddi bir context switch maliyeti oluşturur.

Her ajanın ne yaptığını anlamak, verdiği kararları kontrol etmek, ürettiği kodu doğrulamak ve diğer değişikliklerle çakışmadığından emin olmak gerekir.

Yapay zekâ kod üretimini hızlandırdı. Fakat insanın:

• dikkat kapasitesini,
• karar verme hızını,
• sistemi zihninde taşıma yeteneğini,
• doğrulama kapasitesini
• aynı ölçüde artırmadı.

Bu nedenle darboğaz ortadan kalkmadı; yalnızca yer değiştirdi.

Eskiden darboğaz, kodu yazabilmekti.

Bugün darboğaz, üretilen kod hakkında yeterince hızlı ve doğru karar verebilmek.

Bir ajanın bir saatte ürettiği kodu anlamak ve doğrulamak için yazılımcının iki saate ihtiyacı varsa, ajanın daha hızlı kod yazması sistemi hızlandırmaz. Sadece incelenmeyi bekleyen daha büyük bir çıktı kuyruğu oluşturur.

Dolayısıyla geleceğin problemi daha fazla ajan çalıştırmak değil; insanın sınırlı dikkatini tüketmeden ajanları koordine edebilecek yeni bir mühendislik katmanı oluşturmaktır.

Yazılımcı artık yalnızca kodun üreticisi değil. Niyetin kaynağı, kararların sahibi ve doğruluğun son hakemidir.

Yapay zekâ çağında kıt olan şey kod değil; insan dikkati ve mühendislik muhakemesidir.