Yazılımda ilk döngüler goto ile yazıldı. Daha sonra while, for, do-while gibi terimlerle bu işlem tamamen derleyicilere bırakıldı. Fonksiyonel programlama ile gelen map-reduce ile döngülerin üstü tamamen örtüldü. Şimdi artık onu bile kullanmıyoruz.

goto kullanmayan ama gotoyu anlayanlar iyi programcı oldular. Yarın kod yazmayan ama kodun altında ne döndüğünü anlayanlar da iyi programcı olmaya devam edecekler.

İyi programcı, kullandığı soyutlamanın altında ne olduğunu bilen kişidir. Soyutlama yükseldikçe bilgi gereksizleşmiyor. Görünmezleşiyor. Yapay zeka programcılıktan bilgiyi çıkarmıyor. Bilgiyi syntax’tan ayırıyor.

Her yeni soyutlama, programcının yaptığı bir işi ortadan kaldırdı; ama anlaması gereken şeyleri ortadan kaldırmadı.

Yapay zekâyı iyi yönetebilmek için onun ürettiği şeyi üretebilmek zorunda değilsin; ama ne ürettiğini anlayabilecek zihinsel modele sahip olmak zorundasın. Bu sadece teknik tarafta olanlara anlam verebilenler yapabilirler.

Bu sebeple sırtını programcılığa dönenler, programlama merağını yitirenler ve programlamayı gereksiz görenler, yapay zekanın yönetilmesine dair en güçlü yetilerini kaybediyor olacaklar.