Bir production bug’ın çözülmesi günler, hatta haftalar alabilir.

Çünkü bug’ın kendisini düzeltmek, sürecin sadece küçük bir parçasıdır.

Önce problemin fark edilmesi gerekir. Sonra anlaşılması ve kategorize edilmesi.

Ardından önceliğinin belirlenmesi, bir ticket’a dönüştürülmesi ve bir yazılımcıya atanması gerekir.

Yazılımcı problemi yeniden analiz eder, ilgili kodu bulur, çözümü geliştirir, test eder ve deployment süreci başlar.

Yani production bug çözmek şimdiye kadar pahalı bir işti. ;-) Çünkü sürecin her aşamasında insan vardı ve her insan sisteme yeni bir bekleme süresi ekliyordu.

Yapay zeka ajanlarıyla bu zincirin büyük bölümü ortadan kalkabilir:

Bug oluşur → tespit edilir → analiz edilir → ilgili kod bulunur → fix hazırlanır → testler çalıştırılır → çözüm doğrulanır → ve yeni deployment

Bütün bunlar aynı bağlamı paylaşan ajanlar tarafından ardışık ve otonom olarak gerçekleştirilebilir.

Hemen kendimden örnek vereyim, çünkü benim buradaki paylaşımlarımın temelinde bu konularda yaptığım somut tecrübeler yatıyor.

Biraz önce yeni bir uygulama içindeki icon upload kısmını kullanmak istedim. Ama her defasında yetkiniz yok reddini aldım. Hemen Gpt’ye sordum, burada ne oluyor diye. O da hemen nokta atışı CORS tanımlamarında PUT’un eksik olduğunu hemen bunu fix’leyebileceğini söyledi. Hemen hallet sonra yeni sürümü deploy et dedim. Aynen de öyle yaptı. Hatayı keşfedip, canlıya yeni bir sürüm almak toplamda 10 dakika sürmedi. Uygulama yeni hali ile şu anda deploy ediliyor ve ben biraz sonra icon upload yapabileceğim.

Daha önce günlerle, bazen haftalarla ölçülen bir süreç artık dakikalarla ölçülebilir.

Asıl devrim yapay zekânın daha hızlı kod yazması değil.

Yazılım geliştirme süreçlerindeki bekleme sürelerini ortadan kaldırması.