Birseyin baslangicini nasil tayin edebiliriz? Örnegin herseyin baslangicinda yaratici var dedigimizde, bu dogru bir mantiksal cikarim olur mu?

Hegel’e göre olmaz, cünkü yaratan dendiginde onun özelliklerini de denkleme dahil etmis oluyoruz ve baslangici zaruri kilacak bu dolayli unsurlarin nasil basladiklarini bilemeyiz.

Tam anlamiyla bir baslangic tayin edebilmek icin hicbir özelligi, icerigi, yaratilis nedeni ve farkliligi olmayan birseyler hayal etmemiz gerekiyor. Bunlarin hepsi göz ardi edildiginde geriye ne kalir? Saf varlik (reines Sein).

Peki bu saf varlik nedir? Bahsettigimiz tüm özellikleri alindiginda geriye ne kalir? Hiclik (Nichts). Demek ki:

Saf varlik == Hiclik (Sein == Nichts)

Saf varlik ve hiclik tamamen belirsiz ve bu yüzden birbirlerinden ayirt edilmeleri imkansizdir.

Bunu cikis noktasi alalim ve birseyin baslangicini nasil tayin edebilriiz sorusuna dönelim.

Bir meyvenin icindeki cekirdegi düsünelim. O cekirdek meyvenin baslangici. Topraga düstükten sonra filizlenir, agac olur, cicek acar ve meyve verir. Yani meyve kendi baslangicini kendi icinde tasiyor. Ama cekirdegin baslangic oldugunu nereden biliyoruz? Ondan önce ne vardi?

Buna sadece bir bütün olarak baktigimizda görebiliyoruz. Cekirdegin baslangic oldugunu anlayabilmemiz icin meyvenin icindeki cekirdege kadar olan tüm süreci kavramamiz gerekiyor. Hegel buna hakikat bütünlügü (Das Wahre ist das Ganze) diyor. Yani meyvenin icindeki cekirdek, o meyveyi yapan ilk cekirdigi anlamamizi sagliyor. Sona vardigimizda baslangici anlamaya basliyoruz.

Sadece bu sekilde ilk cekirdegin ne oldugunu yani baslangic oldugunu kavrayabiliyoruz. Son baslangica isaret ederken, baslangicta sona dogru götürüyor. Bu yüzden birseyin baslangici su dendiginde lineer bir olguya vurgu yapilmiyor. Bu bir döngü. Bas son iken, son yine basa dönüsüyor.