Opus 4.8 ile calismak bir tuval üzerinde firca sallayan bir ressam gibi hissettiriyor. Bu his en son Opus 4.6 ile calisirken olumustu ve Opus 4.7 ile tamamen ortadan kaybolmustu.

Opus 4.7 ile teknik detaylara cok odaklanmak zorunda kalirken, Opus 4.8 ile yeniden tamamen, asil isim olan gereksinim analizi ve onun gerceklesmesine odaklanabiliyorum. Opus 4.8 ile bir seyi ikinci kez tekrar etmek ya da tamamlayici nitelikte tekrar tanimlamak zorunda kalmadim. Implementasyonlari nokta atisi yapabiliyor.

Opus 4.7 ile calisma performansim ve günlük islem kapasitem düsmüstü, cünkü istedigim sekilde ilerleyemiyordum. Opus 4.8 ile yine o eski akisi (flow) yakaladim ve saatlerin nasil gectigini farketmiyorum.

Opus 4.8, Opus 4.6 implementasyon yeteneklerinin ve Opus 4.7 analiz kabiliyetlerinin birlesmis hali.

Not: Eskiden Github Copilot CLI kullaniyordum. Github’un (Microsoft kaynakli) ucuklasan fiyat ve kullanim politikalari sonunda, yaka silkerek Claude Code ve max20 ye gectim. Verdigim en iyi kararmis.