Yapay zeka dönemini daha tam olarak idrak edememiş olanlara neden sadece deneyimli bir yazılımcının ön kişinin işini artık tek başına yapabileceğini hatırlatalım.

Evet, eskiden bir yazılım ürününü çıkarmak için frontend, backend, test, product owner, devops gibi rolleri üstlenen insanlara ihtiyacınız vardı. Yani bu işleri çoğu zaman 5-10 kişilik ekipler yapmak zorundaydı.

Şimdi bu 5-10 kişilik ekibin yaptıklarına bir göz atalım.

Neden bu kadar kişiye ihtiyaç vardı? Projeler neden aylar, hatta yıllar sürerdi?

Çünkü yapılması gereken muazzam miktarda manuel iş vardı. Sonra bunların hepsinin birbiriyle koordinasyonu gerekirdi. Toplantı, sprint, sürüm, deployment, müşteri istekleri derken iş uzayıp giderdi ve birçok elden geçerdi. 

Dolayısıyla klasik yazılım geliştirme metodolojilerinin önemli bir kısmı aslında sadece yazılım geliştirmek için değil, insanlar arasındaki bu koordinasyon problemini yönetebilmek için ortaya çıktı.

Şimdi denklemin temel parametrelerinden biri değişiyor.

Bir yazılımcının yanında artık kod yazabilen, test oluşturabilen, kod tabanını analiz edebilen, dokümantasyon hazırlayabilen, bug araştırabilen, refactoring yapabilen ve altyapı scriptleri oluşturabilen yapay zeka ajanları var.

Deneyimli bir yazılımcı artık tek başına eskiden on kişilik bir ekibin yaptığı işi yapabilir, daha doğrusu ekibin yerine ajanların geçmesini ve onların yönetimini sağlayabilir.

Daha önceki bir yazımda 200K maaş için adaydan beklentilerdile getirdim.

Çoğu gelen yorumda “koyunun altında buzağı arıyorsun, hiç kimsede bu kadar yetenek bir arada olamaz” dendi.

Şunun altını çizeyim. Bu hiçbir şey değil. Yapay zeka bu hızda ilerlemeye devam ettiğinde, adaylardan beklenen yetenek ve tecrübelerde o hızla artacak.

Artık ajanların neredeyse kendi başlalarına sistem kurabilecekleri safhaya gelmiş durumdayız. Yazılımcı olarak diskalilfiye olmamak için bu hızlı gidişata ayak uydurmamız gerekiyor.