Her gün bir kitap okuyorum gibi.

Eskiden kod yazarken çoğu şeyi zihnimden geliyordu. Arada takıldığım yerlerde stackoverflow gibi yerlerde çözümler arardım ya da çalışma arkadaşlarıma danışırdım. Boş vakitlerimde de beni ilgilendiren yazılım konularında kitaplar okurdum.

Şimdi durum değişti.

Çözmem gereken teknik problemler %90 oranında azaldı. Stackoverflow gibi sitelere gitmeyeli 5 sene olmuştur. Artık teknik kitaplar da okumuyorum.

Bunun yerine hergün 200 sayfalık kitap okur gibiyim.

Özellikle Codex + Gpt ile analiz yaptırdığımda ya da bir problem üzerine çalıştığımda interaksiyon gereği yapay zekanın benim için oluşturduğu sayfalar dolusu yazıyı okumam gerekiyor. Ufak bir soru “bu neden böyle oldu” demek bile 10-20 sayfalık ekran çıktısına neden olabilir.

Sağlıklı karar verebilmek için hepsini okumam gerekiyor. Bazı yerlerde ne söyleyeceğini tahmin ettiğim için okumadan “devam et” diyebiliyorum. Böylece her gün neredeyse bir kitap kadar bilgiyi okumuş oluyorum.

Kitap okurken insanın nasıl kelime hazinesi gelişiyor ve kitap okuma genel olarak iyi bir alışkanlık ise, yapay zeka ile interaksiyonlardan doğan metinleri de okumak benim için faydalı. Genel olarak yapay zekanın teknik problemleri çözme şeklini gözlemleyebiliyorum. Biz yazılımcılardan çok farklı değiller. Lakin deterministik kalıplarda bunu yapıyor olmaları bazen “anladım, böyle de yapılabiliyormuş” dedirtmiyor değil.

Ben çok şey öğreniyorum.

Yazılım zaten ömür boyu öğrenmeyi gerektiren bir uğraş.

Yapay zekâ bunu ortadan kaldırmadı.

Tam tersine, öğrenmeyi yaptığımız işin içine gömdü ve çok daha verimli bir seviyeye taşıdı.