One-Shot Product mı, MVP First mü?

Yazılım geliştirirken tek seferde bütün bir ürünü ortaya çıkarmak mı, yoksa birçok iterasyonla bir MVP’yi zaman içinde ürüne dönüştürmek mi daha iyi sonuç verir?

Benim favorim One-Shot Product.

Neden?

İterasyon bazlı MVP geliştirme yaklaşımının büyük ölçüde klasik yazılım geliştirme metodolojilerinden miras kaldığını düşünüyorum.

Eskiden bir ürünü geliştirmek aylar, hatta yıllar sürerdi. Müşteri de çoğu zaman ne istediğini tam olarak bilmezdi.

Bu yüzden önce bir MVP geliştirilir, müşteriye gösterilir, geri bildirimler alınır ve ürün birçok iterasyonla adım adım tamamlanırdı.

Artık bu yönteme eskisi kadar ihtiyacımız yok.

Eskiden aylar süren bir uygulamayı bugün yapay zeka ajanlarıyla birkaç gün içinde ortaya çıkarabiliyoruz.

Benim izlediğim yöntem şöyle:

Önce GPT ile inebildiğim en derin noktaya kadar analiz seansları yapıyorum.

Ürünü bütün yönleriyle ele alıyoruz. Gereksinimleri, mimariyi, iş akışlarını, kabul kriterlerini ve sistem invariantlarını netleştiriyoruz.

İkimizin zihninde de net bir ürün ortaya çıktığında, Loop Engineering için gerekli iş paketlerini oluşturuyoruz.

Ardından GPT + Opus ikilisi devreye giriyor ve Software Factory içinde ürünün geliştirilmesini üstleniyor.

Ben ise ortaya çıkan ürünü finetuning olarak adlandırdığım prompt engineering yöntemiyle tamamlıyorum.

Bu aşama genellikle çok uzun sürmüyor. Çünkü ürün, Software Factory’den çoğu zaman yaklaşık %95 oranında tamamlanmış olarak çıkıyor.

Yani tek vuruşta işin büyük kısmını halletmiş oluyoruz.

Buradaki temel düşüncem şu:

Eksik de olsa bütünden yola çıkıp onu tamamlamak, parçalardan yola çıkıp bütüne ulaşmaktan çok daha kolay.

MVP First yaklaşımında ise parçalar üzerinden ilerleyerek bütünü oluşturmaya çalışıyoruz.

Bu da bana göre ciddi bir zaman kaybına neden olabiliyor. Çünkü her yeni iterasyon, yeni prompt engineering seansları, değişen gereksinimler, yeniden ele alınması gereken mimari kararlar ve mevcut ürün üzerinde sürekli müdahaleler anlamına geliyor.

One-Shot Product yaklaşımında ise önce bütünü zihinsel olarak inşa ediyor, ardından yapay zeka ajanlarına bu bütünü gerçekleştirme görevini veriyoruz.

Önce bütün, sonra parçalar.

Bence yapay zeka çağında ürün geliştirmenin temel prensiplerinden biri bu olmalı.