Insanin kendisini proje ilan edip, kendisini gelistirmesi, özgürlesmesi, diledigini yapabilmesi, performans sergilemesi, kendi efendisi oldugunu düsünmesi durumunu disardan uygulanan bir kontrol mekanizmasi olarak düsündünüz mü hic?

Eskinden yapmalisin, calismalisin, basarmalisin denirken, simdilerde yapabilirsin, calisabilirsin, basarabilirsin deniliyor. Kulaga özgürlük gibi gelen bu seyler insani kendi kendisinin kölesi yapiyor ve insan artik bunu hic sorgulamadan icsellestirmis durumda. Nitekim baski ayni baski lakin icsellestirilmis birsey baska, disardan emir olarak algilanmasi baska birsey.

Eskiden patronlar insanlari sömürürdü, simdilerde insanlar kendilerini daha iyi olabilmek adina sömürmeye basladilar. Eski sistemde yapilana isyan mümkün iken, yani sistemde buna karsi koymak artik imkansiz. Bunun sonu burnout, depresyon ve benzeri kisilik bozukluklar.

Bu durum insanligin her yönüne sirayet etmis durumda. Bunun en güzel örnegini insan iliskilerinde görebiliriz. Ask bile bir performans ögesine dönüsmüs durumda. Ölcülebiliyor, planlaniyor, puanlaniyor yani ask basariya indirgenebiliyor.

Özetle insanlar özgürlesmedi, kendisini sömürür hale getirdi.

Bunun bir sonraki evresini kisa bir zaman sonra yapay zeka ile görecegiz. Bu kisisel optimizasyon cilginligi insanlari iyice zivanadan cikarip, pesinde kostuklari tek anlamli sey haline getirecek, cünkü bu süreci daha iyi bir konumda olan bir zeka yardimi ile hizlandirmak cok daha kolay olacak. Yapilmasi gereken tek sey su soruyu sormak olacak: xyz icin ne yapmam gerekiyor?