Kıymetli olan kodun kendisi mi yoksa canlıda onun çalışan hali mi?
Günün sonunda kimse yazılmış kodla ilgilenmez. Önemli olan tek şey, onun çalışıyor ve görevini yerine getiriyor olmasıdır.
Bu sebeple kodun çalışacağı ortamı hazırlamak ve onu çalışır hale getirmek çok daha önemli bir iştir.
Yapay zeka öncesi kod yazmak çok maliyetli ve zahmetli bir işti. Bu yüzden yazılım kod yazma olarak algılanırdı.
Yapay zeka ile bu durum değişmiş durumda.
Kod yazma derdi ortadan kalktı.
Ama şu problemler aynı hızda ortadan kalkmıyor:
- Bu kod nerede çalışacak?
- Nasıl deploy edilecek?
- Veritabanı nasıl migrate edilecek?
- Secret’lar nasıl yönetilecek?
- Sistem çökerse ne olacak?
- Logları kim okuyacak?
- Backup var mı?
- Restore gerçekten çalışıyor mu?
- Trafik artarsa ne olacak?
- Yeni sürüm eski sürümü bozarsa nasıl geri dönülecek?
Dolayısıyla değer zincirinde ağırlık merkezi kod üretmekten çalışan sistem üretmeye kayıyor.
Bir programcı ile bir yazılım mühendisini ayıran nokta da her zaman bu olmuştur.
Programcı: Kod üretir.
Yazılım mühendisi: Çalışan sistem üretir.
Hangisine artık ihtiyaç kalmadı ve bu yüzden kısa bir zaman sonra tamamen ortadan kalkmış olacak?
Programcı mesleği yok olmak zorunda, çünkü artık bir değer üretmiyor.