Nokia ile günümüz yazılımcılarının kaderleri arasında ilginç paralellikler var.
Nokia bir zamanlar cep telefonu piyasasının tartışmasız lideriydi. Piyasadaki hakimiyetinin verdiği rahatlıkla kendisini yeterince yenileme ihtiyacı duymadı.
Sonra Apple geldi ve bütün oyunu değiştirdi.
Apple sadece yeni bir telefon üretmedi. Telefonun ne olduğunu yeniden tanımladı.
Nokia’nın elinde dünyanın en iyi mühendisleri vardı. Telefon üretmeyi çok iyi biliyorlardı. Ama artık mesele daha iyi telefon üretmek değildi. Telefon kavramının kendisi değişmişti.
Nokia bu dönüşüme ayak uyduramadı ve piyasadaki hakimiyetini kaybetti.
Gelelim günümüz yazılımcılarına.
Biz de yıllarca yazılım geliştirmeyi kod yazmak üzerinden tanımladık.
İyi yazılımcı olmak; iyi kod yazmak, algoritmaları bilmek, tasarım kalıplarına hakim olmak, temiz kod yazmak ve karmaşık sistemleri kod seviyesinde anlayabilmek demekti.
Bütün mesleki kimliğimizi bu yetenekler üzerine inşa ettik.
Sonra yapay zeka geldi.
Yapay zeka sadece kod yazmayı hızlandıran yeni bir araç getirmedi. Yazılım geliştirmenin ne olduğunu yeniden tanımlamaya başladı.
Artık kod yazmadan yazılım geliştirebildiğimiz bir döneme girdik.
Ama birçok yazılımcı hala eski dünyanın kavramlarıyla düşünüyor.
Yapay zekanın yazdığı kodun kalitesini, okunabilirliğini, hangi tasarım kalıplarını kullandığını tartışıyoruz.
Yapay zekayı daha hızlı kod yazmak için kullanmaya çalışıyoruz.
Tıpkı Nokia’nın daha iyi telefon üretmeye çalışması gibi.
Oysa değişen şey kod yazma hızımız değil, yazılım geliştirme biçimimizin kendisi.
Yazılımcının görevi artık kod üretmekten, üretilecek sistemin ne yapması gerektiğini tanımlamaya, sınırlarını çizmeye ve ortaya çıkan ürünün doğruluğunu güvence altına almaya doğru kayıyor.
Bunun için de farklı yeteneklere ihtiyacımız var.
Problem analizi, gereksinim mühendisliği, sistem tasarımı, kabul kriterleri, invariantlar ve yapay zeka ajanlarını organize edebilme becerileri ön plana çıkıyor.
Nokia’nın mühendisleri bir gecede kötü mühendisler haline gelmediler. Sadece sahip oldukları uzmanlığın değer yarattığı dünya değişti.
Bugün yazılımcıların karşı karşıya olduğu durum da bundan çok farklı değil.
Yıllarca bizi başarılı kılan yetenekler, gelecekte bizi başarılı kılacak yeteneklerle aynı olmak zorunda değil.
Buradaki asıl tehlike yapay zekanın kod yazabilmesi değil.
Asıl tehlike, yazılımcıların kendi mesleki kimliklerini kod yazma becerisinden bağımsız olarak yeniden tanımlayamamaları.
Nokia’nın sorunu telefon üretememesi değildi. Telefonun artık neye dönüştüğünü yeterince hızlı kavrayamamasıydı.
Yazılımcıların sorunu da kod yazamamaları olmayacak.
Yazılım geliştirmenin artık neye dönüştüğünü kavrayamamaları olacak.