Yapay zekaya maruz kalan yazılımcıların bugün yaşadığı çok büyük bir problem var.

Yapay zeka ile çalışan yazılımcılar, iş yerlerinde prompt engineering yaptıkları için uzun süre bilgisayarın başında pasif bir şekilde oturuyorlar.

Bazen dakikalarca ekrana bakıyor, yapay zekanın işini bitirmesini bekliyorlar.

Bunun ana sebeplerinden biri, prompt engineering yönteminin profesyonel yazılım geliştirme süreçleri için ölçeklenebilir bir çalışma biçimi olmaması.

Bu, er ya da geç yöneticilerin de dikkatini çekecek.

Çünkü yapay zeka çağında yazılımcının en değerli zamanı, yapay zekanın kod yazmasını izlediği zaman değildir.

Yazılımcıları daha verimli hale getirmek istiyorsak, onları bilgisayar başından kaldırıp vahşi doğaya salmamız gerekiyor.

Peki vahşi doğa neresi?

Şirketin kendisi.

Diğer çalışanlar, departmanlar, iş süreçleri, müşteriler, problemler, darboğazlar ve henüz yazılıma dönüşmemiş ihtiyaçlar.

Yazılımcı artık bütün gün masasının başında oturup kendisine verilen gereksinimleri koda dönüştüren kişi olmamalı.

Şirketin içinde dolaşmalı.

İnsanlarla konuşmalı.

Süreçleri gözlemlemeli.

Müşterinin yanına gitmeli.

Problemleri yerinde görmeli.

Henüz kimsenin yazılım problemi olarak tanımlamadığı problemleri keşfetmeli.

Sonra bilgisayarının başına dönüp ajanlara şunu söylemeli:

“Çözmemiz gereken problem bu.”

Bu kadar. Sorun net olarak tanımlandıktan sonra yapması gereken tek şey ./loop.sh komutunu koşturmak. Loop engineering ile ürün kısa bir zamanda çalışır hale gelecektir. Bu arada yazılımcı başka bir işin peşinde koşuyor olur ve bön bön ekrana bakmaz.

Bir anlamda:

Yazılımcıları bilgisayar başından kaldırın.

Vahşi doğaya salın.