1.5 yildir bir Java sinifi, tasarim sablonu, algoritma ya da hangi veri yapisini kullanacagim aklima bile gelmiyor. Ben bütün gün uygulamanin faal olacagi alan (domain) icinde takiliyorum ve ne sorusunun cevabini ariyorum:

• müsteri ne istiyor?
• sürec abc ne anlama geliyor ve nasil isliyor?
• beklentiler neler?
• riskler neler?
• böyle yapsak ya da yapmasak ne olur?

Beni daha iyi bir programci yapan hicbir zaman teknik bilgim olmadi. Nasil sorusuna cevap bulmakla yükümlü yapay zekayi yönlendirirken bu teknik bilgi elbette cok faydali. Bu teknik bilgi ile giris ve cikis kapilarini tutmus oluyorsunuz ve giren ve cikan sizin kontrolünüzde oluyor. Ama bundan daha önemli olan sey, icerde olup, bitenleri tayin edebilmek, yani nasil sorusunun dogru cevaplarinin yapay zeka tarafindan bulunmasini saglamak. Bunun yolu sadece alan hakimiyetinden ve o alanda yasanan süreclerin idrak seviyelerinden geciyor.

Bir programciyi iyi bir programci her daim ne sorusunun pesinde olmasi yapmistir. Isin nasil kismi yani kod yazmak cok kücük bir alanla istigal etmekti. Eskiden de iyi programcilar müsterilerine iyi kulak verenlerdi, simdilerde de ayni sey gecerli.

Bir uygulama cikarmak icin gerekli en önemli yetiler analitik düsünme, gereksinim analizi ve iletisim olmustur, kod yazmak degil.

Kisaca kod yazarak uygulama gelistirilmez. Bir uygulama düsünerek ve sorgulayarak gelistirilir. Artik kod yazmamiza gerek kalmadigina göre, asil isime konsantre olabilliriz.

Hayirli düsünmeler.